PAMIĘTNIK WYPRAW TONI KURZ
Kiedy jesteś na dole - Toni mi kiedyś mówił -
u podnóża ściany...
i spoglądasz do góry,
zadajesz sobie pytanie: Jak ktoś się może tam wspiąć?
Dlaczego w ogóle ktoś tam chce się wspiąć?
Ale kilka godzin później, kiedy stoisz na szczycie...
spoglądasz na dół,
zapominasz o wszystkim...
Z wyjątkiem osoby, której przysięgłeś...
że do niej wrócisz.
PÓŁNOCNA ŚCIANA
Oparte na prawdziwej historii.
Tłumaczenie poświęcone pamięci Piotra Morawskiego (1976 - 2009)
"Ściana Śmierci", tak ta niebezpieczna ściana Alp jest często nazywana.
Ale niemiecki as lotnictwa Ernst Udet...
nieustraszenie zbliża się na 20 metrów od jej zmrożonych klifów...
w poszukiwaniu zagubionych wspinaczy z Monachium...
Maxa Mehringera i Karla Sedlmayera.
Po dojściu do środka ściany, nasi dzielni żołnierze...
zginęli w swoich biwakach.
Po tej tragedii, Kanton Berna orzekł...
że wspinanie się na Północną Ścianę jest surowo zabronione.
Ale czy ten kawałek papieru powstrzyma niemiecką młodzież?
Z nadchodzącymi olimpiadami, nasza dumna młodzież odczuwa...
nie tylko niebezpieczeństwo, ale również pokusę...
tego wyzwania dla ich umiejętności.
Jedna rzecz jest pewna:
Pierwszy człowiek, który zdobędzie szczyt będzie sławny jak mistrz olimpijski.
Więc echa okrzyków bojowych niosą się przez Europę: Atakujcie Północną Ścianę Eigeru!
Musimy zdobyć ostatnią trudność Alp!
Halo? Chwileczkę.
BERLIN - MAJ 1936 REDAKCJA W BERLIŃSKIM ZEITUNG
Zakontraktowaliśmy każdy klub alpinistów. Fałszywy alarm.
Może jest jeszcze za wcześnie na sezon...
wspinaczkowy.
Zatwardziali alpiniści giną szybciej niż myślisz.
Ludzie są nierozważni z natury.
Wiesz co to jest?
Nie, nie wiem szefie.
Rzecznik prasowy Rzeszy...
informuje nas byśmy skupili się...
na pierwszym wejściu na Eiger.
To jest wasza jurysdykcja.
Chcę pierwszego niemieckiego wspinacza wkrótce, albo będziesz...
sam się tam wspinał.
Henry, co z tą parą z Berchtesgaden?
To było w lokalnej gazecie. Próbuję sobie przypomnieć...
Dwóch ludzi z Brygady Górskiej, tak mi się wydaje,
jeden z nich nazywał się...
Hinterstoisser. Tak, nazywał się Hinterstoisser...
a drugi...
- Henry? - Kurz.
Co?
Jaki "krótki"? (niem. kurz - krótki)
Andi Hinterstoisser i Toni Kurz.
Pan Henze mówi o nich. Wspinali się na wszystko co wysokie.
W dzieciństwie tylko o tym myśleli.
Połączmy tych dwóch razem.
O czym oni marzyli od małego?
By skończyć liceum, Henze?
Przepraszam, szefie.
A propos Eiger, oczywiście. Najpierw się wspiąć, olimpijskie złoto, itp.
Skąd o nich wiesz?
- Panno...? - Fellner.
Też jestem z Berchtesgaden. Właściwie to dorastaliśmy razem.
Wiem o nich prawie wszystko.
Tak?
Wszystko?
Około południa, po 27 godzinach walki,
zdobyliśmy szczyt i uścisnęliśmy sobie dłonie w ciszy.
To była ciężka, regenerująca życie walka,
dla jednego, który prawie wyzionął ducha...
...mamy świadomość, że życie to rzecz krucha.
Tak. Twój znajomy Kurz jest górskim poetą.
- To też? - Ale są też inni bardzo utalentowani.
Göll, Nordwand, Matterhorn, Wartsteinkante...
To było pierwsze wejście. Bardzo trudna wspinaczka.
Właśnie tamtego maja. Nikt nie myślał, że to się uda.
Dobra robota!
Czemu oni nie są w Bernie próbując wspiąć się na Eiger?
Nie wiem.
Nie wie.
Panno Fellner, proszę podejść.
Proszę.
To pokryje pani koszty podróży.
Idź do magazynu i powiedz im, żeby dali ci Retinę. (aparat Kodaka)
Leć do Berchtesgaden.
Powiedz twoim przyjaciołom, że poszukuje ich Rzesza Niemiecka,
a w szczególności nasz redaktor naczelny.
Słucham?
Przywieź dobrą historię, dziecko. Idź!
Czy twoi bawarscy alpiniści...
wyglądają jakoś na niemieckich bohaterów?
Bardziej niemieckich i bohaterskich niż my.
BERCHTESGADEN KOSZARY BRYGADY GÓRSKIEJ
Hinterstoisser! Kurz!
Nauczyliście się co oznacza godzina policyjna?
A może nadal uważacie, że wspinanie się...
usprawiedliwia was z nie patrzenia na zegarki?
Panie Sierżancie, nie posiadamy zegarków.
W takim razie, Hinterstoisser, powiem ci...
ile wynosi czas wolny.
Dokładnie cztery pisuary w budynku gospodarczym,
dwie latryny w baraku V, i...
podłoga w oficerskim kasynie.
Do roboty!
"Panie Sierżancie, nie posiadamy zegarków."
Gratuluję!
Heil Hitler.
Na razie.
Lina!
Nigdy tędy nie przejdziemy.
Przejdźmy niżej pod tym.
Dawaj, nigdy nie mów nigdy.
Wszystko dobrze?
Tak.
Hinterstoisser, ty ciężki draniu.
Musisz robić więcej pompek, Kurz.
Ale to był dobry pomysł.
Nadal wymaga trochę pracy.
Musisz poćwiczyć wbijanie haków.
- Góra zdobyta, partnerze, udało się. - Góra zdobyta.
To jest nowy szlak Hinterstoissera-Kurza!
Angerer i Rainer idą po to.
Po co?
Wiesz o czym mówię.
Wspinają się na Eiger.
Nie obchodzi mnie to.
Przestań Toni, możemy pokonać tych dwóch mańkutów.
Znam cię, ty też chcesz zdobyć Eiger.
No to czemu wspinamy się na południową ścianę Untersbergu?
- W gazecie sam napisałeś, że... - Wiem co napisałem.
Boisz się, co?
Niczego się nie boję.
Pani Kurz, przyprowadziłem Toniego do domu.
Cieszę się, że wróciłeś bezpiecznie.
Mamy gościa.
Tak. Trzymaj.
Zazwyczaj nie pracuję w tym płaszczu.
Nie szkodzi.
Zrób dobre wrażenie.
Luisa!
Chodź tu.
- Cześć. - Kogo ja widzę. Cześć.
Wyglądasz jak prawdziwa kobieta z miasta.
- Tak? - Tak.
Poślizgnąłeś się.
Tak.
Jaki jest Berlin?
- Hałaśliwy i drogi. - Tak myślałem!
- Cześć, Toni. - Cześć Luisa.
- Luisa jest teraz fotoreporterką. - Zgłoszoną na ochotnika, pani Kurz.
A co robisz?
Obecnie, na początku głównie robiłam kawę.
Dla dziennikarzy.
Dobrze. Nieźle.
Pewnie, że nieźle.
Wniosę te rzeczy do środka.
Może przyszedłbyś wieczorem po wszystkim?
Luisa też przyjdzie.
Gdzie mam przyjść?
Wróciłam.
- Ten sam stary Andi, co? - Tak.
Ma ochotę na wszystko.
A co u ciebie?
- Kiedy zaczęłaś palić? - Niedawno.
Hej, wy dwoje!
Czytałam twój artykuł w lokalnej gazecie.
Był świetny!
Mój szef też to czytał. Mówią o was w Berlinie.
O nas?
O was i reszcie wybitnych wspinaczy.
Z nadchodzącą olimpiadą, promują Eiger.
Chcą reportaż o pierwszym wejściu.
- Pełną relację. - To dlatego tu jesteś?
Pozwolili zrobić mi reportaż.
Dobry wieczór.
- Cześć, Luisa. - Cześć.
- Wróciłaś do Bawarii? - Tymczasowo.
Luisa robi karierę w stolicy, Erlberger.
Nie uważasz, że ty też mógłbyś?
Ja pójdę tam gdzie zechce mnie Führer.
Kto wie czemu mnie wybrali? Ale wyobraźcie sobie...
jeśli to zrobicie! Będziecie na pierwszych stronach gazet.
"Bohaterowie Berchtesgaden zdobyli ostatnią trudność Alp!"
Znani w całych Niemczech.
Dokładnie.
Pierwsza strona, i nigdy więcej robienia kawy.
Tak! Chyba, że dla siebie. Zdrowie!
Jestem pewny, że napiszesz wspaniały reportaż,
ale nie o nas, my odpuszczamy sobie Eiger.
Co?
Odpuszczacie sobie Eiger? Nie wierzę, znam was.
Jeśli tak dużo wiesz, to na pewno słyszałaś o...
Maxie Sedlmayerze i Karlu Mehringerze.
Znaliśmy ich obu, dwóch najlepszej klasy wspinaczy.
Na "Ścianie Śmierci" raz świeci słońce...
a za minutę jest zamieć śnieżna.
Albo spadnie na ciebie lawina lub skały.
To nie jest wspinaczka.
Możesz być najlepsza,
ale to wciąż jest loteria. Dlatego sobie odpuszczamy.
Jestem zmęczony.
Idę do domu.
Andi, nie zapomnij o godzinie policyjnej. Luisa, powodzenia,
do zobaczenia.
Co to było?
W tych dniach wolimy czyścić latryny.
To tak jak w dzieciństwie, kiedy chodziliśmy się wspinać.
- Co? - Ja goniłam za tobą.
Toni...
Chcę czegoś, z czego też będę dumna.
Jeśli wydrukują mój reportaż...
Musisz to zrozumieć.
Rozumiem, po prostu znajdź sobie innych wspinaczy.
Jesteś taki uparty.
Ale zawsze pod koniec czekałem na ciebie.
Szybciej, jeszcze szybciej!
Dawać!
Leniwe dranie!
- Spójrz na tę śmieszną ścianę. - Zostaw mnie w spokoju.
Nie gadać! Wspinać się!
Tak myślałem, że dacie sobie radę.
Szybciej!
Dzięki.
Następny!
Co jest?
Nie jestem głodny.
Hej, Andi,
jak długo zamierzasz się na mnie gniewać?
Jak długo zamierzasz być tchórzem na tyle by nawet nie spróbować?
Ty i ja, możemy być tam jako pierwsi.
To nie o to chodzi we wspinaczce.
Tak,
dokładnie o to właśnie chodzi.
Chcę udowodnić światu co potrafię i kim jestem.
Nie muszę nikomu nic udowadniać.
Wspinam się dla siebie.
Rozumiesz? Dla siebie samego.
Tylko tyle przywiozłaś z Monachium.
Wyobrażałem sobie to większe. Na takim małym...
Nawet nie wiem jak to się nazywa.
Hak.
Jakkolwiek.
Wyobraź sobie tylko, że życie człowieka zależy od czegoś tak małego.
Muszą być bardzo zdeterminowani.
Wycofali się, prawda?
Skąd wiesz?
Najważniejsze narzędzie dziennikarza.
Następni, proszę.
Willy Angerer i Edi Rainer, to Austriacy,
ale są członkami partii.
I najwyraźniej są wyśmienitymi wspinaczami.
Rozbili obóz u podnóża Eigeru.
Za kilka kolejnych dni...
będę płacił tym panom za wizytę.
Rozumiem.
Panno Fellner, nadejdzie jeszcze pora.
Tak.
Specjalna przepustka do końca lipca?
Kompletnie zwariowałeś, Hinterstoisser?
Powód?
Prywatna sprawa, Sierżancie.
Nie rób ze mnie głupka, Andi!
Nie jestem głupi.
Sierżancie, prawdą jest...
Wiem jaka jest prawda.
Prośba odrzucona. Odmaszerować!
Pozwolenie na rozmowę, Sierżancie.
Chodzi o wesele.
Jesteś tym, kogo potrzebuję, Kurz.
Zatem, który się zamierza żenić?
Ja, Sierżancie.
Ty?
A prywatnie Hinterstoisser jest moim najlepszym przyjacielem.
Wynocha! Obaj!
Jeśli nie otrzymamy przepustki, odejdziemy.
Heil Hitler.
Na razie.
Toni...
Czemu zmieniłeś zdanie?
Ponieważ to, co powiedziałem, nie było prawdą.
Nie wspinam się dla siebie.
I ktoś musi cię asekurować.
Wystarczy, teraz potrzebujemy 10 haków do lodu.
Raki, czekany, karabinki, krótki i długi kilof,
dwie 30 metrowe liny, dwa stateczne sznóry...
- Nie ma "ó" w słowie sznury. - Co za różnica?
Dwie kuchenki benzynowe, litr benzyny,
paczka Metasy, i tak dalej.
Ile?
Sześćdziesiąt marek. Przynajmniej.
Plus dodatkowe 15 na pociąg.
Jaki pociąg? Jedziemy rowerami.
Pewnie, rowerami do Szwajcarii. To tylko 700 kilometrów, nie?
Panno Fellner?
Chwileczkę.
Proszę.
Dobry wieczór.
Pracujemy do późna?
Tak...
Człowiek z wydawnictwa fotograficznego, on...
Co z nim?
Powiedział, że można przyjść później do wydawnictwa i nie ma problemu...
by sobie wywołać zdjęcia.
Bardzo ładne. Naprawdę.
Bardzo ładne.
Naprawdę bardzo ładne.
Robisz wspaniałe zdjęcia, panno Fellner.
Dziękuję.
Byłaś kiedykolwiek w Szwajcarii?
Nie.
Jutro powinniśmy tam dotrzeć.
Też jesteś podekscytowany?
Tak.
Mogę ją wreszcie zobaczyć.
Kogo?
Pannę młodą,
piękną, bardzo piękną,
tylko troszeczkę wyższą od ciebie.
3970 metrów, cała ze skały i lodu.
Miłość od pierwszego wejrzenia, co?
Nie jestem pewien.
Pociąg jedzie prosto przez górę...
całą drogę aż do Jungfrau.
3457 metrów.
Wyobraź sobie!
Spójrz tylko na te widoki!
Czyż nie są doskonałe?
Wyjątkowo bajeczne.
Kochanie, nawet nie spojrzałeś.
Środkowa stacja. Dokładnie tu jest nasz hotel.
Czterogwiazdkowy, na wysokości 2000 metrów!
Widzę góry na Riwierze.
Od strony morza.
Oto ona!
WTOREK, 14 LIPCA
KLEINE SCHEIDEGG 2061 METRÓW
Jaki plac.
Kolosalny.
Chodźmy!
"Morze lodowe", kochanie. Od strony morza!
Wycieczka do Dziewiczego Siodła.
Jestem za stary by osiodłać dziewicę.
Wycieczka na lodowiec!
Zobacz kto idzie.
Bartolo Sandri i Mario Menti.
- Kim oni są? - To Włosi.
Kolejna para głupków.
Przyjeżdżają pociągiem, wyjeżdżają w trumnie.
Doskonałe miejsce, co?
Wiesz co jest w tym najlepsze?
Wszystko liczy się jako koszty podróży.
- Dzień dobry. - Arau.
- Pan Arau. - Tak.
Ma pan wspaniały pokój z widokiem na Północną Ścianę.
Pańska żona będzie zachwycona.
To nie dobrze, bo jesteśmy tylko znajomymi.
Bardzo przepraszam.
Cześć.
Ciężko znaleźć jakieś miejsce.
Tacy sami szaleńcy jak ty.
Jak? Ładny pokój?
Tak. Nawet jest wanna.
Naprawdę?
Nawet nie przypuszczałem, że jest tam tak przytulnie.
Rozpalę ognisko i ugotuję obiad.
Skończ rozbijać namiot.
Jesteśmy małżeństwem czy co?
Nie gadaj, kochanie! Do roboty!
Teraz wiem! Przypominasz mi moją matkę.
- Jestem twoją matką. - Babcią.
Teściową.
To jest dusza niemieckiego zdobywcy...
pokazanego w walce przeciwko górze.
Związani razem na śmierć i życie,
partnerzy wspinaczki marzą o śniegu i skałach.
Rozumiesz?
Dziennikarz musi czuć to jakby tam był,
tak robi się dobre reportaże.
Niemiecki żołnierz marzy o tym
jak zdobędzie szczyt,
świat będzie leżał u jego stóp,
a nad nim będzie się rozciągało bezgraniczne niebo.
Trudne słowa.
Uwielbiam to.
Tak?
Uwielbiasz też Ryszarda Wagnera.
Tak czy inaczej,
ze świetnymi zdjęciami, i tak nikt nie przeczyta słowa.
Widziałeś żelazo francuskiej drużyny?
Nie zajdą dalej niż do Rote Fluh.
Włosi nawet nie mają czekanów.
Zobacz kto idzie.
Pan Angerer i pan Rainer z Salzburga.
Cześć, chłopaki.
Zobacz, kogo my tu mamy. Heil Hitler.
Zastanawialiśmy się, gdzie byliście.
Po za tym, to jest zgromadzenie profesjonalistów.
Byliście dziś na ścianie? Oglądaliście coś?
Nie.
Zbieraliśmy grzyby.
Jak wysoko weszliście zbierając grzyby?
Co macie na kolację?
Krupnik.
Mówisz, że niemiecki wspinacz...
marzy o bezgranicznym niebie?
Bardzo interesujące.
To będzie wyjątkowy wyścig?
Ciekawi mnie, na przykład, o czym...
marzą Austriacy?
O wielkiej Rzeszy.
Przynajmniej Ariowie pośród was.
Nie wiedziałem, że ciebie to też dotyczy.
Mówiłem o wspinaczach.
Teraz oni są własną rasą, co?
Nie tęsknisz za Austrią?
Schuschnigg...
nie mógł już dłużej czekać.
Kiedy Niemcy przyłączą Austrię,
będziemy w domu w mrugnięciu oka.
Wtedy my będziemy rządzić.
- Będzie wtedy nasza kolej. - Aha.
Nie wiem czy bym zniósł wygnanie.
Widzieliście nasze żelazo?
Stalowe haki, najlepsza lina,
a wszystko zapłacone przez Oddziały Szturmowe NSDAP.
A co musicie zrobić w zamian?
Być pierwszymi na szczycie.
ŚRODA, 15 LIPCA
Tunel ma całkowitą długość 7,4 kilometra.
Był budowany przez 15 lat.
A koszt?
16 milionów franków szwajcarskich.
Za tymi drewnianymi drzwiami jest jeden z pasaży...
który wychodzi na Północną Ścianę.
Stąd, wykopany kamień został zrzucony prosto do przepaści.
Jesteśmy teraz niecałe 3000 metrów nad poziomem morza.
Sedlmayer i Mehringer startują stąd...
i wspinają się prosto w górę.
To żmudne, jest zbyt stromo, więc musisz wbijać hak co metr.
Myślę...
że powinniśmy wspinać się po przekątnej.
Początek "Okna Galerii".
I ukryć tam sprzęt?
Tak. Plecaki biwakowe, haki do lodu, jedzenie, itp.
STACJA EIGERWAND 2865 metrów
Ostrożnie panie i panowie!
Niesamowite! To biegnie nieskończenie na dół!
Prawie 1000 metrów, proszę pani.
Nieźle!
Kochanie, czy ty to słyszałeś?
Dziękuję, wierzę w to.
Każdy mógłby dobrowolnie wyjść tędy!
Ale naprawdę musiałby tego chcieć.
Wtedy w poprzek szczeliny do Rote Fluh...
Pierwsze pole lodowe, drugie pole lodowe,
Żelazko, Rampa, Pająk,
wówczas dobra wyjściowa szczelina do szczytowego pola lodowego,
i alleluja!
Słyszałaś to?
Co?
Nie słyszałaś tego.
Ostrożnie!
Z głośnym krzyczeniem! Co ty robisz?
Wiedziałem.
Co?
Byłem taki jak ty jak zaczynałem.
Jak czegoś chcesz, zapominasz o reszcie.
Wciąż tutaj?
Jesteś tu codziennie?
W każdy dzień i w każdą noc.
- Siadajcie. Zrobię herbaty. - Panno Fellner, proszę.
Musisz się jakoś nazywać, nie?
- Von Allmen. - Jak?
Von Allmen.
Ta góra wygląda groźnie. Nie uważasz?
Ona jest groźna.
Znasz legendę o olbrzymim ogrze?
Jak się nazywał?
Góra nosi jego imię.
Eiger. Ogr. Rozumiecie?
Legenda głosi, że ogr żyje na górze...
i pożera każdego, który wejdzie za blisko.
CZWARTEK, 16 LIPCA
- Nie widzę dalej niż na 5 metrów w tej mgle. - I co?
Tylko kilka lin wisi w oknie galerii.
Wbijemy hak, ukryjemy nasz sprzęt,
i wrócimy na obiad.
A co mamy?
Krupnik.
Znowu? Zostaję tutaj.
Lina!
Nikt tam jeszcze nie był.
To się zmieni.
Co robicie na naszym punkcie wejściowym?
Waszym punkcie wejściowym.
Masz jakiś problem, kolego?
Andi?
- Zdobycia szczytu, koledzy. - Spadajcie!
Co powiedzieli?
To zbyt ryzykowne dla nich.
Pogoda też nie wygląda zadowalająco.
Co to oznacza?
Jeśli Austriacy też zejdą,
szef będzie się zastanawiał, czemu płaci za nasz pobyt.
Luisa?
Andi?
Co ty tu robisz?
Pracuję.
To jest mój kolega z pracy, pan Arau.
Bardzo mi miło. Henry Arau, Gazeta Berlińska.
Andi Hinterstoisser, Brygada Górska - zwolniony.
Myślałem, że was nie obchodzi Eiger.
Kto jest twoim partnerem?
A jak myślisz?
Toni?
Na to wygląda.
O to chodzi! Atak w pełnej skali...
z niemiecką drużyną.
Mogę postawić ci drinka?
Tak.
Ale dopiero jak...
zmienisz to ubranie.
Myślałem, że mógłbym się ogolić.
- Żelazne haki na pola lodowe... - Haki do lodu.
Haki do lodu.
Wasz sprzęt musi ważyć tonę.
Używamy magazynu by zaoszczędzić energię.
Zrobicie rozpoznawczą wspinaczkę?
Już to zrobiliśmy.
- Jak wysoko? - Trochę ponad Rote Fluh.
Ale to gdzieś blisko trasy Sedlmayera.
Idziemy własną trasą.
Nic nie rozumiem.
Ale rozumiem, że to niezwykle ryzykowne.
No dobrze,
no to za przygodę, panie i panowie.
Tak długo jak jest wielki stos wapienia...
wszyscy niemieccy bohaterowie wychodzą do ataku...
i zwycięstwa, jest mi to obojętne.
Duma, pani Landauer,
Tym właśnie jest duma.
Duma stawienia czoła wyzwaniu,
czy to jest sport czy polityka.
Za to wzniosę toast.
Tak jest, tak jest!
Ja też chciałabym zaproponować toast.
Żebyście wszyscy...
wrócili cali i zdrowi.
To jest ważna sprawa.
To chciałeś powiedzieć, panie Arau, prawda?
Tak, wypijmy za to.
Zdrowie!
A teraz opowiedzcie nam jak to jest dorastać razem...
w górach. To świetna karma do naszego reportażu.
Karma jest dla zwierząt.
Tak jak za dawnych lat,
zawsze byli zarozumiali.
Czy nie doskwiera ogromna samotność tam wysoko?
Nie.
- Mam partnera ze sobą. - Tak, to prawda.
Towarzyszyłam im i nauczyli mnie wszystkiego.
Wyobrażasz sobie?
Na przykład, łapać pstrągi gołą ręką.
- To nie jest proste. - Bardzo śliskie.
Naprawdę trudne.
Albo jak rozbić namiot.
A liny?
Tak, potem jak zwijać liny,
jak wbijać haki w skałę.
Jak znaleźć najlepsze miejsce do uchwytu.
nigdy nie nosiłam spódnic,
- zawsze spodenki. - Prawda.
Naprawdę?
Niesamowite.
Opowiedz mi jeszcze!
No dawaj.
Gdzie się tego nauczyłeś? Sam się nauczyłeś?
Mój nauczyciel pianina ciągnął mnie za uszy, więc zrezygnowałem...
i grałem po tym w barach.
Dziękuję za zaproszenie.
Nie zostaniesz dłużej? Dopiero zaczyna robić się wesoło.
Jest późno.
Prawdziwy sportowiec, co?
Zdyscyplinowany, nie obija się, prawda?
Każdy podejmuje własne decyzje w życiu.
Tak, to prawda.
Każdy podejmuje własne decyzje.
Ktoś musi podjąć ryzyko,
Bo to wszystko to gra,
Mówię, bądźmy nierozważni
Zamiast nieporadni, Jak dobre jest to?
Wszystkie te nowomodne rzeczy,
Które przynosi życie, musimy być odważni,
Chcemy być weseli, śmiać się, zachowywać głupio i zwariowanie,
Aż to wszystko się zrealizuje,
Weź byka za rogi, nie wahaj się,
Bo jeśli się wahasz, to rdzewiejesz
Szybciej, szybciej naprzód, nie czekaj,
Do odległego nieba albo klapa.
PIĄTEK, 17 LIPCA
Polepszy się, zobaczysz.
Wiesz co jest smutne?
Zawsze jesteśmy pozbawieni prawdziwych dramatów.
Co masz na myśli?
My i redaktorzy.
Poprzednio opisywaliśmy wrzawę przy Eiger.
I może później udane wejście.
Ale co naprawdę się tam dzieje...
możemy jedynie się domyślać.
Chciałabym, żeby było już po wszystkim.
Chciałbym, żeby to było już w trakcie.
Chciałam ci powiedzieć, że ostatniej nocy...
byłam trochę podpita.
Będę wdzięczny jak się tym zaopiekujesz.
Ale ty zawsze masz go przy sobie.
Za ciężki.
Za ciężki?
Później mogę opisać moje wejście.
Możesz, ale...
Wszystko co kiedykolwiek zrobiłem, jest w tym.
To byłaby kompromitacja gdyby się zgubił.
Do zobaczenie wkrótce!
Andi! Andi!
Wstawaj!
Już czas.
Tak. To już czas.
Nie hałasuj tak!
Obudzisz konkurencję.
SOBOTA, 18 LIPCA GODZ. 2:10
Mamy niezły start, co?
- Co to jest? - Nic.
Idźmy dalej.
Ty prowadź.
Uważaj!
Czujesz to co ja? Siarka.
Piekielnie śmierdzi.
Przynajmniej pokazali nam trasę.
Wyprzedzimy tych pracusiów zanim dotrą do pierwszego pola lodowego.
Spójrz! Jesteśmy prawie przy magazynie.
Jeśli burza go nie zniszczyła.
Może być gorzej?
Cholera!
Co jest?
Raki zginęły.
- I tak nie ma już więcej lodu. - Przecinamy stopnie.
Alleluja.
Dzień dobry, panowie.
Skała!
Uwaga!
...nad Północną Ścianą pszenica została oddzielona w końcu od plewy.
Paragraf. Masz to?
Podaj popielniczkę!
Dziękuję.
Dziś wczesnym rankiem dwie w pełni wyposażone drużyny...
wystartowały na ścianę.
Chwila spokoju się skończyła,
ostatnia trudność Alp...
jest atakowana.
Kurwa mać.
- Daj mi zobaczyć. - Nic mi nie jest. Zabieraj łapy!
Tak myślałem, że to wy.
- Przestań zrzucać z góry na nas kamienie! - Co?
Kopnąłeś luźną skałę.
Jeśli wspinacie się na swojej linie, zachowajcie dystans!
Trzech wspinaczy... Nie, czterech.
Stamtąd, tu.
Mamy dwa różne wejścia. Trasa Sedlmayera jest bardziej po lewej.
Kurz i Angerer wystartowali stąd, wspinają się tu...
Tu jest taras widokowy kolei zębatej.
Przeszli tędy i weszli na pierwsze pole lodowe...
i zahaczyli o trasę Mehringera i Sedlmayera,
weszli dalej, na drugie pole lodowe...
Co powiesz o tak pięknej pogodzie?
Wątpię, żeby się utrzymała.
Francuzi i Włosi nie wyruszyli.
To jak walki gladiatorów! Zdecydowanie przerażające.
Ja odczuwam wielką fascynację!
Kelner!
Jeśli coś się tam stanie,
będziecie ich ratować?
- Nie mamy prawnego pozwolenia. - Nie.
- Co on robi? - Kto?
Chyba nie używa zabezpieczenia.
- Kto? - Jeden z Austriaków.
Jeśli się pośliźnie, to na całą długość liny.
A tu są! Nasza Brygada Górska.
Najwidoczniej najlepsi wspinacze.
Lepsi technicznie. Mogą zdobyć szczyt jutro...
- Mogę ja... - Ja się tym zajmę.
Ty upewnij się czy mamy wystarczająco zdjęć widzów...
- Gdzie jest twój aparat? - Tutaj.
Nie spać, pracować!
Słuchaj, udowodnij, że nie popełniłem błędu wybierając ciebie!
Hej. Przejdź!
Załatw sobie swoją magiczną lunetę!
13:15 - ROTE FLUH - 2,823 METRÓW
- I jak? - Nie.
Koniec liny.
To jest bezsensowne. Musisz wbijać haki co metr.
Tak, o ile znajdziesz miejsce, żeby je w ogóle gdzieś wbić.
To jest podła trasa.
Możecie sobie wybrać inną.
Nikt was nie zmusza, żebyście trzymali się nas jak rzep psiego ogona.
Przetniemy tę płytę,
wejdziemy na komin, przejdziemy przez pole lodowe.
Nie dacie rady tędy przejść!
Zawsze mówiłeś "nigdy nie mów nigdy."
Miłej zabawy, panowie. Do zobaczenia na górze.
Chociaż wątpię, że się wam uda.
Zjedziemy na linie na niższy pułap i przejdziemy tędy.
Widziałem dobre miejsce.
Zobacz!
To było wiekopomne, prawda? Wiekopomne.
Gdzie ona jest ze swoim aparatem?
Przecięcie Hinterstoissera. (to miejsce nosi obecnie taką nazwę)
Andi. Będzie za to sławny.
Macie coś przeciwko jakbyśmy my tak przeszli?
Co to? Austriacy też tędy idą.
Myślałem, że rywalizują ze sobą.
- Zaczekaj Andi. - Co jest?
Może powinniśmy zostawić tę linę tutaj.
Całą linę?
- Będziemy jej potrzebować. - Może.
- Jesteśmy teraz drużyną? - Nie w tym życiu.
To czemu pozwoliliście nam przejść?
Żeby nie spotkała was nuda.
W razie czego musimy jakoś wrócić.
Teraz stajesz się zbyt ostrożny.
W górę, tam jest droga na Berlin.
15:30 - PIERWSZE POLE LODOWE - 2,980 METRÓW
- Beznadziejnie jest bez raków. - A kto ich potrzebuje?
- Austriacy nie mają żadnego. - Tak, to dużo pomoże.
Co z tymi maminsynkami?
Weszli już?
20:30
Toni ściemnia się.
Znajdźmy sobie jakieś fajne lokum?
PIERWSZY BIWAK - 3100 METRÓW
Weszliśmy już ponad połowę.
Może nam się jutro udać.
Tak. Wyprzedzić ich!
Panie i panowie, firma prezentuje to ciasto...
by uczcić pierwsze wejście na Północną Ścianę Eigeru.
To nie potrwa długo.
Jutro Eiger będzie zdobyty,
dziś możecie skosztować kawałek tego.
Smacznego!
Po proszę tych uroczych wspinaczy.
Dziękuję.
Ma pani szczęście. Smacznego!
Gdyby to byli przynajmniej Austriacy.
Jutro wieczorem...
będziemy na dole otoczeni przez kobiety...
wylegiwali się w gorącej kąpieli...
jak bohaterowie.
Zobaczysz.
Nie wyglądasz za dobrze.
To nie jest piękna walka.
Potrzebuję tylko trochę snu.
Trochę snu.
I jak? Zaopiekowałaś się zdjęciami?
Tak, wszystkie są w drodze do Berlina.
Widzisz, tak jak lubię.
Chcesz spróbować?
Wykroiłem to z Eigeru ze słodkiego wierzchołka.
Jest pyszne.
Bycie tu, gdzie tworzona jest historia, przyprawia cię o dreszcze.
A może się mylę?
Możliwe.
Może znasz mnie lepiej niż ja sama.
Prawdopodobnie.
A podziękowanie za co?
Dobrze wyrobione narzędzie.
Obudź mnie jak będzie lawina.
I przycisz wiatr.
NIEDZIELA, 19 LIPCA - 6:05
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pokaż to.
O nie.
To koniec, Willy.
Schodzimy na dół.
Nic mi nie jest.
Musisz się rozbudzić.
Willy, potrzebujesz lekarza.
Nic mi nie jest.
W tym stanie nigdy nie zdobędziesz szczytu, Willy, nigdy.
Zamknij się, Edi! Nie waż się tego powtarzać...
Oszalałeś? Co jest z tobą?
Kompletnie zwariowałeś?
Muszę się tam wspiąć.
Nie ma co. Zobacz, lekarz jest tam na dole.
Nic tam na dole nie ma. Nic.
Tylko tam na górze.
Rozbudź się Edi, to może zobaczysz.
11:15 - DRUGIE POLE LODOWE - 3150 METRÓW
Tamten to Angerer, tak? Zobacz.
Po lewej od tego śmiesznego ostrza.
Tak. Dziwnie się zachowuje.
Przewodnicy mówią, że możemy sobie dzisiaj darować.
A z tego miejsca, nie uda im się również i jutro.
To oznacza rozbijanie biwaku dwa razy?
Tak.
Pogoda się nie zmienia, więc
nie posuną się na szczyt dzisiaj.
Chodź, napijmy się.
Co jest?
To muszą być rzeczy Karla i Maxa.
Wasi rodacy z Monachium?
Tak.
Przykro mi.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode Złego.
Amen.
Take care!
W każdym razie, jak się ma Angerer?
Nie udaje, to jest pewne.
Widzisz coś?
Mniej więcej.
Wygląda na to, że są teraz jedną drużyną.
Ale jeden z nich jest w kiepskim stanie.
Hej, obudź się!
15:40 - ŻELAZKO - 3350 METRÓW
Szybko, zawiąż opaskę!
Powinniście iść własną trasą.
Naprawdę powinniście.
Cholera, cholera jasna!
Musimy zawrócić.
Zawrócić, czemu?
Bo on nie da rady wejść na szczyt.
Jeśli się nie pośpieszymy, wykrwawi się na śmierć.
Słuchajcie, dam radę.
Idźcie dalej.
Zjadę z nim na dół. Dam radę sam.
- Sam? - Dam radę.
- Nie bądź śmieszny, nie dasz rady. - Dam radę.
- To dobry pomysł. - Dam radę.
To bardzo dobry pomysł.
A my pójdziemy dalej.
Na sam szczyt!
Andi, jeśli zostawimy ich samych,
obaj zginą.
No dobra,
zrobimy to razem.
Wejdziemy razem.
Będziemy go ciągnąć z nami. Uda się nam.
Nie bądź głupi.
To jest szalone i obaj o tym wiemy.
Czemu cię posłuchałem?
Powinniśmy cię zostawić za nami.
Miałeś rację, Willy.
Naszą jedyną szansą jest wejście na szczyt.
Zapomnij o tym!
Nie ruzumiem po co schodzić na dół.
Przejdziemy na zachodnią ścianę i wezwiemy pomoc.
Andi, nie wiemy co czeka nas tam na górze, a do czasu gdy zejdziemy,
on będzie martwy.
Zapewniam cię.
Musimy wejść na szczyt.
Musimy iść dalej.
Czemu cię posłuchałem?
DRUGI BIWAK - 3250 METRÓW
To wyciągnij go ze spotkania!
Powiedz mu, że sytuacja się odwraca.
Tak, oczywiście, zaczekam.
Coś się stało?
To koniec, misja odwołana.
Co?
Wycofują się. Salzburger zrezygnował.
Tak, ciągle jestem przy telefonie.
Cześć, szefie.
Słyszę, nie mogę trzymać tego razem.
Tych dwóch i tak nie obchodzi polityka.
Będzie ciężko zrobić z nich niemieckich bohaterów.
Tak, dziękuję. Do zobaczenia w Berlinie.
- My też wracamy? - Tak, na to wygląda.
Nie powinniśmy zostać i zdać relację z tego co się tam stało?
Nie chcę traktować cię protekcjonalnie, dziecko,
ale potrzebujesz albo wspaniałego triumfu...
albo okropnej tragedii.
Nieefektowne wycofanie się... to nie więcej jak kilka zdań na stronie 3.
Nie potrzeby tu zostawać.
PONIEDZIAŁEK, 20 LIPCA
Kto powiedział, że szybciej jest zejść na dół!
Jesteśmy w zamieci śnieżnej.
Cholera.
Tędy.
Tędy!
W tę śnieżycę nie zrobią wielkich postępów.
Tak myślisz?
Jestem przekonany.
Miejmy nadzieję...
że znajdą porządne miejsce na biwak.
W przeciwnym razie...
Może powinienem odłożyć mój wyjazd.
Może warto byłoby zostać.
Jestem reporterem, czego oczekiwaliście?
Nie jesteś człowiekiem?
Od czasu do czasu.
Może mój nos tym razem się myli.
TRZECI BIWAK - 3170 METRÓW
Willy!
Nie zasypiaj, bo zamarzniesz!
WTOREK - 21 LIPCA - 5:20
Gdzie jesteś?
Toni!
Na litość boską, dziecko!
Co ty tu robisz tak wcześnie?
Zamarzniesz na śmierć.
Tam na ścianie są ludzie.
Są gdzie niedaleko Rote Fluh,
to 200 metrów stąd,
jesteśmy prawie na wschodniej krawędzi.
Nie usłyszą cię w taki wiatr.
Musielibyśmy przejść do 38 okna galerii.
To tu.
Uważaj na głowę!
8:50 - OKNO GALERII - 2711 METRÓW
Ostrożnie!
Jest lodowate.
Dziecko!
Gdzie jesteście?
Czemu nas nie słyszą?
Kto wie jak są daleko stąd?
Przyjdźmy później,
może śnieżyca się uspokoi.
Przyjdziemy później.
Czekaj!
Chyba coś słyszałam.
To Toni.
To Andi.
Słyszymy was!
Schodzimy na dół.
Schodzimy.
Chodź, dziecko.
- Gdzie? - Zaparzyć herbatę.
Jak daleko jest stąd tam?
- Nie może być daleko. - Tak.
Kolejne cztery metry.
Dawaj, trochę dalej.
Tu, mój Willy,
mamy zarezerwowany miły ciepły kącik dla ciebie.
Ale musisz się sam wspiąć do wanny.
Cholera!
Moja ręka.
Jest kompletnie sztywna.
Poruszaj palcami! Przynajmniej trochę.
Nic nie czuję.
Nic.
Rozmrozi się.
Jak tylko usiądziesz na przeciwko pieca.
Tak. Masz rację.
- Jeszcze trochę. - Tak.
Willy, uda się nam, jasne?
Prawie jesteśmy na miejscu.
10:15 - ROTE FLUH - 2823 METRÓW
Masz go?
Co jest?
Przejście...
Cholera!
Lina.
Wyciągnął linę.
Zamknij się, Willy!
- To przez ciebie mamy kłopoty. - Zostaw go w spokoju,
nie wie co mówi.
Zrobię to tutaj.
Zrobię to znów.
Dawaj, Andi.
Długo to zajmuje.
Może wspięli się obok i nie zauważyli gzymsu.
Znowu!
Wychodzę znowu.
Musimy...
zejść prosto na dół i wtedy...
przejść stamtąd.
To nasza jedyna szansa.
Kto wie jak tam jest daleko?
Nie mamy wystarczająco liny.
Jeśli nie znajdziemy gzymsu, jesteśmy skończeni.
Jak zejdzie lawina, też będziemy skończeni.
Co to znaczy, że ci się wydaje?
Czy on ją widział czy nie?
Cholera, nie ma jej w pokoju, więc...
Panie Arau, proszę.
- Potrzebuję przewodnika. Natychmiast. - Tak, poszukamy.
Połącz mnie z Heinrichem, proszę.
Nie zapomnij o naszym pakunku.
Pani Fellner!
- Co pani tu robi? - Mój Boże, co się stało?
Nie wiemy jeszcze.
Zaczekaj, panno Fellner.
Luisa...
Miałem rację o tobie.
Jesteś taka jak ja.
Wyczuwasz historie zanim zdąży ktokolwiek inny.
Tu, tu, tu.
To będą zdjęcia twojego życia.
Nie jestem tu by robić zdjęcia.
Zamocowane!
Andi, rzuć mi kilka haków, skończyły mi się!
Lawina!
Andi, zwolnij linę!
Wyjdź z tej szczeliny!
13:30
- Pomocy! - Wespnij się do mnie!
Dawaj, dasz radę!
Musisz się wspiąć.
Dalej, dasz radę.
Andi, szybko!
Szybko, hak zaczyna wyłazić.
Hak wychodzi.
Szybko!
Widzę, że dotrzesz do domu!
Nie!
Nie mogę. Musisz przyjść do mnie.
Lawina!
15:00
Z okna 38 galerii,
jeżeli śnieżyca nie zdmuchnęła go ze ściany,
możecie go dosięgnąć.
Hans.
To się nie uda.
Jeżeli wspinasz się na ścianę w taką pogodę...
To jest twój problem.
Wszyscy mamy żony i dzieci.
Czy on jest z tobą?
Tak.
Jest ze mną.
Potrzebujemy raków?
Kurwa mać!
Tam jest.
Może jedna lub dwie długości liny.
Słyszysz nas?
Tu jestem.
Tutaj.
Musicie przejść wyżej,
przez szczelinę.
Co on powiedział?
Nie usłyszałem go dobrze.
By wejść wyżej, przez szczelinę.
Co, przez ten lód?
- Nigdy tam nie wejdziesz. - Wiem.
Ale może uda się w szczelinie.
Wiś tam!
Za długo to im zajmuje.
19:30
Niedługo będzie ciemno.
wiem, zauważyłem.
To bezcelowe.
Musimy natychmiast wracać.
Nie.
Nie, nie odchodźcie!
Musicie przyjść tu do mnie.
Chodźcie tutaj do mnie!
Proszę, nie odchodźcie teraz!
Nie wytrwam już dłużej.
Proszę, przyjdźcie tutaj!
Nie możecie odejść.
Nie chcę umierać.
Przykro nam.
On tam zamarznie.
Prawda?
Nikt nie da rady tam wejść w taką pogodę.
Nikt.
Nic nie możemy zrobić.
21:00
Nie umrzesz!
Przyjdziemy po ciebie...
jak tylko się rozjaśni.
Tu jestem,
nie zostawię cię, Toni.
ŚRODA, 22 LIPCA - 8:00
Masz 60 metrową linę?
Dobrze, będzie mógł zawiązać to ze sznurem.
Czy naprawdę myślisz, że on...
Zajęłoby nam to kilka godzin zanim byśmy do niego dotarli,
więc on musi zjechać do nas.
- Miałem na myśli... - Wiem co miałeś na myśli.
Ale nawet jeśli nie żyje, musimy go zabrać.
Jesteśmy tutaj!
Mógłbyś używać tak Anioła Stróża, co?
Zobacz gdzie ona siedzi.
Musi zejść albo spadnie!
Jak była tam całą noc, to teraz też nie spadnie.
Idziemy!
Musisz przyczepić linę,
wtedy będziesz mógł zjechać do nas.
Masz coś do przyczepienia liny?
Sznur statyczny albo coś innego?
Nie mam żadnego sznura.
Nie mam sznura.
Możesz rozplątać kawałek liny...
i związać je pojedynczo?
Spróbuje.
Dlaczego to zajmuje tyle czasu?
Twój narzeczony musi być na pół zamarznięty.
Ale przeciągnie ją.
Ile jeszcze ci zostało?
Jeszcze trochę.
13:10
Odjazd do stacji Eigerwand za 15 minut.
Christian, złap ją!
Mam ją.
Musisz teraz to przewiązać.
Będziesz miała niedługo swojego narzeczonego z powrotem.
To nie jest 60 metrów.
Dawaj drugą linę, szybko!
Długa lina jest w środku po prawej. Biegnij!
Proszę.
I linę wspinaczkową też!
Cholera!
Będzie musiał skoczyć ostatnich kilka metrów.
Co?
Schodzę.
Toni, unieś trochę ciężar!
Nie poddawaj się, Toni.
Próbuj, Toni.
Dawaj.
Uda ci się.
Musisz trochę się unieść,
wtedy będziesz mógł się prześliznąć.
Spróbuj, Toni!
Umrze.
Proszę.
On umrze.
Wracaj, zabijesz się.
Nie, ubezpieczaj ją.
Toni, próbuj jeszcze!
Unieś się trochę!
Dawaj Toni!
Próbuj!
To ja, Luisa.
Proszę.
Proszę, Toni.
Opuść się!
Złap linę.
Złap ją!
Toni, proszę.
Dawaj.
Jestem bardzo zmarznięty.
Zabraliście już ciało Toniego Kurza?
Nie, jeszcze tam jest.
Znaleźliście innych?
Nie.
Przykro mi.
Wierz mi, naprawdę bardzo mi przykro.
Słuchaj, to co powiedziałem...
ostatniej nocy...
Nie chciałem, żebyś myślała, że ja...
To jest okropna historia.
Ale Niemcy nigdy nie zapomną o tych ludziach.
Wierz mi.
Zabiorę cię do domu.
Zabiorę cię z powrotem do Berlina.
Nie wracam do Berlina.
Nie wracam.
Tam jest zbyt dużo ludzi takich jak ty.
Wszystko, co wiem to...
że tamtego dnia śmierć mnie oszczędziła,
a Toni odszedł na wieki.
Ktoś żył, ktoś kochał.
Są chwile, kiedy niesamowicie trudno mi w to uwierzyć.
Większość dni czuję, że żyję.
A ta miłość...
jest tego powodem.
Pierwsze wejście na Eiger Północną Ścianą udało się w 1938.
Niemiecko-austriacka grupa wspinaczy podążała trasą
Toniego Kurza i Andiego Hinterstoissera.
Naziści ogłosili to jako sportowy symbol ostatniego
przyłączenia Austrii do Rzeszy Niemieckiej.
"Ostania trudność Alp" została pokonana.